طه حسين مىگويد : « خبر قتل عمار بن ياسر همچنان از احاديث منقول در ميان مسلمانان است كه پدر و مادر او ، اولين شهيدان اسلام هستند . ابوجهل پدرش ، ياسر و مادرش ، سميه را شكنجه داد تا آن چنان كه معروف است ، به شهادت رسيدند . عمار همانى است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله به او گفت : واى بر تو اى پسر سميه ! گروه ستمكار تو را خواهند كشت . . . خزيمة بن ثابت انصارى در صفين دنبال على عليه السّلام حركت مىكرد ، ولى نمىجنگيد و تنها عمار را زير نظر داشت . همين كه دانست عمار كشته شده ، گفت : اكنون گمراهى و پليدى ، مسلم و مشخص شد . سپس جنگيد تا كشته شد . شهادت عمار به دست معاويه و يارانش ، براى آنان دردآور و هراسناك بود . با اين حال در سخن پيامبر صلّى اللّه عليه و إله كه قاتلانش را گروه ستمكار پيش‌بينى كرده بود ، شك و ترديد نكردند ؛ بلكه تلاش كردند تا آگاهى خود را از اين حديث مخفى سازند و چون راه گريزى نيافتند ، آن را تأويل كردند و معاويه گفت : ما او را كشتيم ؟ در حقيقت قاتلانش ، كسانى هستند كه او را به جنگ آوردند . » « 2 » طه حسين ، معاويه را به اين سبب محكوم مىكند كه حديث پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را پنهان كرد و هنگامى كه از پنهان‌كارى ناتوان شد ، به تأويل تعمدى و مغرضانه

--> براى اطلاع از شرح زندگى عمار نك : مروج الذهب : 2 / 21 و 22 ؛ مسند طيالسى : 117 و 603 و 643 و 649 و 1156 و 1598 و 2168 و 2202 ؛ خصايص امير المؤمنين عليه السّلام : 132 ؛ تاريخ طبرى : 5 / 39 و 41 و 10 / 59 ؛ مجمع الزوائد : 7 / 240 و 242 و 244 و . . . . صحيح مسلم : 4 / 2231 ، ح 2904 و همچنين : صحيح بخارى : 6 / 2605 ، ح 6704 ؛ مسند احمد : 2 / 236 ، ح 7226 ؛ المصنف ، عبد الرزاق : 9 / 74 ؛ سنن ابن ماجه : 2 / 1340 ، ح 4037 ؛ موطأ مالك : 1 / 241 ، ح 572 . ( 2 ) . الفتنة الكبرى - 2 - على عليه السّلام و بنوه : 76 - 77 .